Τρίτη, 16 Οκτώβριος 2018
Home / Κουβεντιάζουμε / Μιλώντας με την «ψυχή»… Μαθαίνω το παιδί μου να πιστεύει στον εαυτό του!

Μιλώντας με την «ψυχή»… Μαθαίνω το παιδί μου να πιστεύει στον εαυτό του!

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα όπλο που μας συνοδεύει σε όλη τη ζωή μας. Πρόκειται για το μέσο με το οποίο στεκόμαστε στα πόδια μας και διεκδικούμε επάξια όσα επιθυμούμε. Σε μια εποχή όπου τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν μας χαρίζεται, μόνο, έχοντας πίστη στον εαυτό μας, μπορούμε να αποκτήσουμε όλα όσα πιστεύουμε πως αξίζουμε. Για να δούμε όμως, πως μπορούμε να χτίσουμε την αυτοπεποίθησή μας;

Η προσωπικότητά μας δομείται ήδη από τα παιδικά μας χρόνια. Η συμπεριφορά των γονιών μας και ο τρόπος που μας αντιμετωπίζουν ως παιδιά, σχετίζεται άμεσα με την αυτοεκτίμηση που θα αναπτύξουμε ως ενήλικες. Γι’ αυτό, αγαπητοί γονείς, πρέπει πάντα να είστε πολύ προσεκτικοί ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα παιδιά σας, καθώς η συμπεριφορά σας είναι αυτή που μπορεί να κάνει το παιδί σας να πιστεύει βαθιά στον εαυτό του ή να έχει μια αίσθηση ηττοπάθειας. Πώς όμως, μπορούμε να κάνουμε το παιδί μας να πιστέψει στον εαυτό του;

Αποδεχτείτε το. Αποδεχτείτε όχι μόνο τις δεξιότητές του. Αποδεχτείτε τα λάθη και τις αποτυχίες του. Αποδεχτείτε την αδυναμία του στα μαθήματα και πείτε του πως θα είστε στο πλευρό του για να το βοηθήσετε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Εξηγήστε του πως δεν είναι χαμηλότερου νοητικού επιπέδου, αφού δεν ανταποκρίνεται άριστα τα μαθήματά του και θυμίστε του πως, αν προσπαθήσει λίγο παραπάνω, οι επιδόσεις του θα βελτιωθούν. Βρείτε σημεία να το ενθαρρύνετε και να το στηρίζετε, ακόμα και σε καταστάσεις όπου δεν τα κατάφερε και τόσο καλά. Μπορείτε επίσης να του θυμίσετε την αξία της προσπάθειας που έκανε και πως την επόμενη φορά θα ανταπεξέλθει πολύ καλύτερα.

Μην το αμφισβητείτε. Δείξτε εμπιστοσύνη στο παιδί σας και στις επιλογές του. Ακόμα και αν γνωρίζετε πως μπορεί να αποβούν άσκοπες. Μην το επικρίνετε. Στηρίξτε το, πείτε του πόσο πιστεύετε σε αυτό και θυμίστε του πως θα είστε δίπλα του σε ό,τι χρειαστεί.

Μην το συγκρίνετε. Καλύτερα να αποφύγετε κάθε σύγκριση με άλλα παιδιά και κυρίως με τα αδέλφια του. Η σύγκριση του ενός παιδιού με κάποιο από τα υπόλοιπα αδέλφια συχνά προκαλεί ζήλια και αντιπαλότητα μεταξύ του αδελφικού υποσυστήματος. Να αντιμετωπίζετε το κάθε παιδί σας ως ξεχωριστή μονάδα και να του υπενθυμίζετε πως, για ό,τι χρειαστεί, εσείς και τα αδέλφια του θα είστε εκεί για να το στηρίξετε. Έτσι, το παιδί σας θα νιώσει και ότι το εμπιστεύεστε και πως με τα αδέλφια του είναι μια ενιαία ομάδα.

Μάθετέ το να προστατεύει τον εαυτό του. Εξηγήστε του πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να του μιλάει άσχημα, να το χτυπάει και να το προσβάλλει. Ανάφερέ του ότι πρέπει να έχει όρια και να μην αφήνει κανέναν να τα καταπατάει. Μιλήστε του για τον εκφοβισμό και πείτε του πως δεν είναι ντροπή να λέει «όχι» σε ό,τι δεν του αρέσει. Μάθετέ το να διεκδικεί – με μέτρο –  αυτά που θέλει, ακόμα και αν αυτό, καμιά φορά, είναι ενάντια σε εσάς. Άλλωστε, πρέπει να προσπαθήσετε και εσείς για να πλάσετε ένα παιδί που πιστεύει στον εαυτό του, πατάει γερά στα πόδια του και δεν είναι έρμαιο της μοίρας του.

Ενθαρρύνετε τις κοινωνικές σχέσεις του, ειδικά αν το παιδί σας είναι πιο εσωστρεφές. Προτείνετέ του να καλέσει του φίλους του στο σπίτι να παίξουν, διοργανώστε ένα πάρτυ ή, κατόπιν συνεννόησης με άλλες μητέρες, κανονίστε μια δραστηριότητα. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί σας θα αναπτύξει την κοινωνικότητά του, θα νιώσει μέλος μια ομάδας αλλά και εσείς θα είστε σε θέση να ελέγξετε τα άτομα με τα οποία συναναστρέφεται το βλαστάρι σας.

Μην είστε υπερπροστατευτικοί. Αφήστε το παιδί σας να κάνει τις επιλογές του, να ρισκάρει. Και αν κάνει λάθος, τι έγινε; Είμαι σίγουρη πως θα το αγαπάτε το ίδιο. Ίσως και λίγο παραπάνω που τόλμησε. Άλλωστε, έρευνες έχουν δείξει ότι παιδιά υπερπροστατευτικών γονιών έχουν χαμηλότερα ποσοστά αυτοεκτίμησης, ως ενήλικες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να επέμβετε όταν πρόκειται για θέμα μεγάλης βαρύτητας ή πως δεν πρέπει να εκφράσετε – διακριτικά πάντα – την άποψή σας. Όμως, καλό θα ήταν να αφήσετε το παιδί σας να βγει και χωρίς ζακέτα στους 35 βαθμούς κελσίου! Άλλωστε, σε περίπτωση που κρυώσει, δεν υπάρχει κάτι πιο ζεστό από την αγκαλιά της μαμάς.

Μην βάζετε ταμπέλες. Οι χαρακτηρισμοί τείνουν να μένουν ανεξίτηλοι στη μνήμη του παιδιού. Τα παιδιά νομίζουν πως δεν μπορούν να αλλάξουν τα χαρακτηριστικά που έχει κάθε ταμπέλα και έτσι τα κουβαλάνε σε όλη τους τη ζωή. Σε μια τέτοια ηλικία, τα βλαστάρια μας δεν είναι σε θέση να κρίνουν ορθά αυτό που τους λέμε, με αποτέλεσμα, συχνά, να αποκωδικοποιούν λανθασμένα τα μηνύματα που τους δίνουμε. Αυτά τα μηνύματα θα μπορούσε να είναι τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να πεις περιπαιχτικά στο παιδί σου ότι πάχυνε, ενώ, αυτό που θες να του πείς, είναι πως είναι πολύ αδύνατο. Το παιδί όμως θα έχει καταλάβει λάθος και θα νομίζει πως έχει περιττό βάρος, έχοντας έτσι μια άσχημη εικόνα για το σώμα του. Οπότε, σκέψου καλά πριν το αποκαλέσεις ξανά «χοντρό» ή «χαζό».

Αφιερώστε χρόνο στο παιδί σας. Μιλήστε μαζί του, παίξτε και προσπαθήστε να κάνετε έναν εποικοδομητικό διάλογο. Κάν’ τε το να νιώσει ασφάλεια, έτσι ώστε να σας εμπιστεύεται από μόνο του τα μυστικά και τους προβληματισμούς του. Μην το προδίδετε. Κρατήστε καλά αυτά που θα σας εμπιστευθεί, χωρίς να υπάρχουν διαρροές στην υπόλοιπη οικογένεια. Περάστε χρόνο μαζί και οργανώστε διάφορες εξορμήσεις. Και να είστε σίγουροι πως η συχνή επαφή με το καμάρι σας, θα φέρει στο φως ακόμα πιο συνταρακτικές εξομολογήσεις.

Σίγουρα, το να μεγαλώνεις παιδιά δεν είναι μια τόσο εύκολη υπόθεση. Απαιτεί κόπο, χρόνο, αγάπη, φροντίδα, ανησυχίες αλλά και υπομονή. Πολλή υπομονή. Είναι όμως ευλογία. Μια ευλογία που δεν την έχουν όλοι. Είναι η ίδια ευλογία με αυτήν που σου δίνεται να αλλάξεις τον κόσμο, βάζοντας κι εσύ τη δική σου πινελιά. Κι αυτήν την πινελιά την βάζεις εσύ, μέσω του παιδιού που μεγαλώνεις. Και το μεγαλώνεις με αξίες. Με αξίες για να κάνεις έναν κόσμο λίγο πιο όμορφο και ένα παιδί λίγο πιο ευτυχισμένο στην μετέπειτα ζωή του. Μήπως, τελικά, το μέλλον κρύβεται μέσα στα παιδιά μας;

 

Της Ελισάβετ Κουτρούλη,

Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τμήμα Ψυχολογίας

 

Συντακτική Επιμέλεια : Ιφιγένεια Κίκη

Check Also

Μιλώντας με την «ψυχή»… Πώς να κάνω το παιδί μου να διαβάσει για το σχολείο!

Άλλο ένα καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, ενώ το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά. …