Τρίτη, 22 Μάιος 2018
Home / Κουβεντιάζουμε / Μιλώντας με την «ψυχή»… Ναρκισσισμός και ανασφάλειες

Μιλώντας με την «ψυχή»… Ναρκισσισμός και ανασφάλειες

Facebook, Instagram, twitter και άλλα τόσα social media που είναι γεμάτα από φαινομενικά «εγώ». Μια ωραιοποιημένη φωτογραφία προφίλ, πολλοί ακόλουθοι, ένα «πιασάρικο» χόμπι, ένα ακριβό αυτοκίνητο και νομίζεις ότι κρατάς το κλειδί της επιτυχίας. Εγωκεντρισμός και ανασφάλεια είναι η τάση της εποχής. Μια τάση που κάνει κρότο μέσα από τις αλλεπάλληλες επεξεργασμένες φωτογραφίες των χρηστών και τις «ψαγμένες» αναρτήσεις. Πρόκειται για μια περίοδο εικονική που αδιαφορεί παντελώς για την ουσία. Σημασία έχει πλέον να δείχνεις όμορφος και δυναμικός, αψεγάδιαστος και ευκατάστατος. Ξεχάσαμε να αγαπάμε τον άλλον και τα ελαττώματά του και ερωτευθήκαμε μια εικόνα. Όμως η εικόνα φθείρεται, ενώ το μέσα μας είναι αυτό που μένει άφθαρτο στο πέρασμα του χρόνου. Τα ελαττώματα είναι αυτά που σε φέρνουν κοντά στον άλλον και όχι η τελειότητα που νομίζει ότι τον περικλείει. Ας δούμε όμως από πού πηγάζουν όλες αυτές οι τάσεις ωραιοπάθειας.

Η ανάγκη της αυτοπροβολής σχετίζεται άμεσα με τις ανασφάλειες που κουβαλάμε για τον εαυτό μας. Αυτές οι ανασφάλειες μπορεί να έχουν να κάνουν τόσο με την εξωτερική μας εμφάνιση (σωματική διάπλαση ή άλλες σωματικές ιδιαιτερότητες), όσο και με άλλα εσωτερικά ελλείματα (χαμηλή αυτοπεποίθηση και αίσθημα ανικανότητας). Ο ναρκισσισμός, δηλαδή η υπερτίμηση και η υπερβολική αγάπη για τον εαυτό μας, σε σημείο τέτοιο που να υποτιμούμε όλους τους άλλους και να μην περισσεύει χώρος να αγαπήσουμε κανέναν άλλον, είναι ένας τρόπος άμυνας απέναντι σε μια ασυνείδητη απαξίωση του εαυτού μας.

Τα άτομα αυτά ενδόμυχα απαξιώνουν τον εαυτό τους και τον υποτιμούν, ενώ είναι πολύ ευάλωτα στην κριτική του κόσμου. Αδυνατούν να κάνουν ουσιαστικές σχέσεις, ισχυριζόμενοι πως όλοι είναι ακατάλληλοι για να σταθούν επάξια δίπλα τους, έχοντας εξιδανικεύσει το «εγώ» τους. Στην πραγματικότητα όμως, ο λόγος που δεν κάνουν σχέσεις, είναι το αίσθημα της ανικανότητας που νιώθουν και η αίσθηση ότι δεν έχουν κάτι για να προσφέρουν. Αισθάνονται πως δεν αξίζουν να αγαπηθούν, μια αίσθηση που προκαλεί πόνο και θλίψη. Και έτσι, έχοντας αυτήν την αντίληψη, τα άτομα αυτά κλείνονται ξανά στον εαυτό τους και χτίζουν τοίχους γύρω τους, μέσω της αλαζονείας. Προβάλλουν μια αλαζονική συμπεριφορά, πιο σκληρή και απόμακρη, για να μην καταλάβει κανείς πόσο εύθραυστοι και ανασφαλείς είναι στην πραγματικότητα, στερώντας έτσι την ευκαιρία από τον εαυτό τους να αγαπηθούν αλλά και από κάποιον άλλον να τους αγαπήσει.

Βέβαια, φίλοι μου, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη θετική πλευρά του ναρκισσισμού: το άτομο που αγαπά τον εαυτό του, σαν συνέχεια της αγάπης που δέχτηκε όταν ήταν παιδί. Το άτομο αυτό που θέλει διαρκώς να βελτιώνεται και να γίνεται καλύτερο, μέσα από μια δημιουργική διαδικασία εξέλιξης. Είναι το ίδιο άτομο με αυτό που τα έχει καλά με τον εαυτό του και είναι σε θέση να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Γιατί όλοι είμαστε σε θέση να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, άσχετα από το πόσο όμορφοι είμαστε σε μια φωτογραφία ή πόσο της μόδας είναι τα ρούχα που φοράμε. Αγαπάμε ψυχές και όχι εικόνες. Αγαπάμε ανθρώπους με ελαττώματα και ανασφάλειες και όχι την σκιά της τελειότητας. Γιατί, για να αγαπήσεις τον άλλον δεν χρειάζεται κανένα φίλτρο και καμία μακιγιέζ.  Τον αγαπάς στην πιο αγνή μορφή του. Τι λες; Γιατί δεν προσπαθείς να αγαπήσεις κι εσύ τον εαυτό σου λίγο;

 

Της Ελισάβετ Κουτρούλη, Πανεπιστήμιο Κρήτης – Τμήμα Ψυχολογίας

 

Συντακτική Επιμέλεια : Ιφιγένεια Κίκη

 

Check Also

«Στη ζωή τα κόμπλεξ είναι περιττά…» Του Δημήτρη Μπούνια

Ένα μεγάλο θέμα που ‘περιτριγυρίζει’ την ψυχική μας υγεία είναι τα ‘κόμπλεξ‘ . Αν με …