Τρίτη, 16 Οκτώβριος 2018
Home / Zούμε Όμορφα / Τι είδαμε μέχρι τώρα στο Μουντιάλ (Μέρος 2ο) / Από τον Κωνσταντίνο Καλαϊτζίδη

Τι είδαμε μέχρι τώρα στο Μουντιάλ (Μέρος 2ο) / Από τον Κωνσταντίνο Καλαϊτζίδη

Η πρώτη φάση του Μουντιάλ, αυτή των ομίλων, ολοκληρώθηκε την Πέμπτη (28/06) και πλέον γνωρίζουμε τα ζευγάρια της φάσης των «16». Όπως σε κάθε Μουντιάλ, έτσι και στο φετινό, δεν έλειψαν οι εκπλήξεις, καθώς είτε κάποιες ομάδες απογοήτευσαν με την εμφάνιση τους και δεν εκπλήρωσαν τις προσδοκίες των οπαδών τους είτε παρουσίασαν μέχρι τώρα ένα πρόσωπο πολύ καλύτερο από ότι αναμενόταν πριν την έναρξη του Μουντιάλ. Έκπληξη μπορεί να μην είναι απαραίτητα ένας αποκλεισμός ή μία πρόκριση, αλλά ακόμα και η χαμηλή απόδοση κάποιων ισχυρών ομάδων ή αντίστοιχα η υψηλή απόδοση κάποιων πιο αδύναμων ομάδων, όπου αν δεν προκρίθηκαν θα θεωρείται σαν «αδικία». Ας πάμε λοιπόν να κάνουμε έναν διαχωρισμό, για να βάλουμε σε μία σειρά τις εικόνες που μας έχει χαρίσει μέχρι στιγμή το Μουντιάλ της Ρωσίας. Μεταξύ τους θα δούμε τις εκπλήξεις, τις απογοητεύσεις αλλά και τις θεωρητικά «αδικίες» που παρακολουθήσαμε εώς τώρα.

 

ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ

Ρωσία: Θεωρώ την Ρωσία μία έκπληξη του τουρνουά που η ίδια διοργανώνει, λαμβάνοντας υπόψιν την απόδοση της στα δύο πρώτα ματς που έδωσε (απέναντι σε αδύναμους αντιπάλους είναι η αλήθεια) αλλά και την μέχρι τότε προετοιμασία της για το Μουντιάλ, όπου μετρούσε μόνο αρνητικά αποτελέσματα και απογοητευτικές εμφανίσεις. Όταν τα πράγματα σοβάρεψαν πάντως δεν κατάφερε να προβάλει αντίσταση στην πολύ δυνατή Ουρουγουάη, δείχνοντας ότι έχει ταβάνι, το οποίο πιθανόν να έφτασε με την πρόκριση της στη φάση των «16».

 

Κροατία: Για πολλούς (συμπεριλαμβανομένου και αυτού που γράφει το άρθρο) η πρωτιά της Κροατίας και η καθαρή νίκη της κόντρα στην Αργεντινή μπορεί να μην αποτελεί έκπληξη. Αλλά κατά γενικό κανόνα, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο από μία ομάδα που ναι μεν διαθέτει πρωτοκλασάτους παίκτες, αλλά δεν είχε καταφέρει μέχρι τώρα να τους εκμεταλλευτεί στο έπακρον, δεν γίνεται να μην προκαλεί αίσθηση. Η ομάδα του Ζλάτκο Ντάλιτς, ο οποίος σαν προπονητής με έχει εκπλήξει με τη σειρά του θετικά, αποδίδει επιτέλους το ποδόσφαιρο που οι παίκτες της έχουν αποδείξει ότι μπορούν να παίξουν και σίγουρα αποτελεί ένα πολύ δυνατό αουτσάιντερ, σε ένα Μουντιάλ που οι περισσότερες «μεγάλες» εθνικές ομάδες δεν έχουν καταφέρει να εντυπωσιάσουν.

 

Σουηδία: Υπήρχε ένα ερωτηματικό πάνω από την ομάδα του Γιάννε Άντερσον όσον αφορά την παρουσία της στα γήπεδα της Ρωσίας. Δεν εντυπωσίασε, αυτό είναι γεγονός, αλλά κατάφερε με την σκληρή της άμυνα και την αποτελεσματικότητα της να προκριθεί ως πρώτη από έναν όμιλο που πολλοί θεωρούσαν ότι θα έχει το ρόλο του κομπάρσου. Ομάδα που δύσκολα δέχεται γκολ, έχει τον τρόπο να γίνεται απειλητική στις αντεπιθέσεις και βγάζει πάθος και ενθουσιασμό στον αγωνιστικό χώρο. Σίγουρα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, αν και δεν έχουμε δει ακόμα πως αντιδράει όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ.

 

Ελβετία: Φαντάζομαι πως δεν είναι έκπληξη το ότι η Ελβετία πέρασε ως δεύτερη πίσω από τη Βραζιλία και μπροστά από τη Σερβία και την Κόστα Ρίκα. Η έκπληξη είναι ότι δεν ηττήθηκε και ότι ο Πέτκοβιτς κατάφερε να τιθασεύσει τις διαφορετικές κουλτούρες που βρίσκονται ανάμεσα στους παίκτες του και να παρουσιάσει μία ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως, ένα σύνολο όπου ο ένας παίζει για τον άλλο και όλοι μαζί για έναν κοινό στόχο και τον προπονητή τους. Υπάρχουν στην ομάδα παίκτες με καταγωγή από τη Νιγηρία (Ακάντζι), το Καμερούν (Εμπολό, Εμβογκό, Μουμπαντζέ), την Αλβανία ή το Κόσοβο (Ελβέντι, Μπεχράμι, Τζάκα, Τζεμαΐλι, Σατσίρι), την Ακτή Ελεφαντοστού (Τζουρού), την Πορτογαλία (Φερνάντες), την Ισπανία (Ροντρίγκες), την Κροατία (Ντρμιτς, Γκαβράνοβιτς), το Κονγκό (Ζακάρια), την Βοσνία (Σεφέροβιτς). Με λίγα λόγια 16/23 παίκτες της εθνικής Ελβετίας έχουν καταγωγή από κάποια άλλη χώρα, ενώ και ο προπονητής της είναι Ελβετός με καταγωγή από την Κροατία, οπότε όπως καταλαβαίνετε, το να δημιουργηθεί μία ομάδα με τόσες διαφορετικές κουλτούρες που να παίζει για το ίδιο εθνόσημο είναι πολύ δύσκολο και ο Πέτκοβιτς δείχνει να τα έχει καταφέρει.

 

Ιαπωνία: Μπορεί να έπαιζε σε έναν όμιλο που να προσέφερε αρχικά όσο το δυνατόν «ίσες ευκαιρίες» και στις 4 ομάδες (μαζί με Πολωνία, Κολομβία και Σενεγάλη), αλλά λίγοι ήταν αυτοί που περίμεναν τους «Μπλε Σαμουράι» να προκρίνονται. Η εθνική Ιαπωνίας τους διέψευσε όλους, καθώς κατάφερε να συλλέξει 4 βαθμούς, οι οποίοι αποδείχθηκαν αρκετοί για να βγουν δεύτεροι, παρά το «χαρακίρι» που επιχείρησαν στην τελευταία αγωνιστική με την αδιάφορη βαθμολογικά Πολωνία (ήττα με 0-1). Η τύχη στην αρχή την ευνόησε με την Κολομβία (πέναλτι και κόκκινη κάρτα στο 4’), τα σκορ στις υπόλοιπες αναμετρήσεις του ομίλου την βόλεψαν και τελικά η «χώρα του Ανατέλοντος Ηλίου» θα δει την εθνική της ομάδα να παίζει στη φάση των «16», επειδή είχε 2 λιγότερες κίτρινες κάρτες από την αντίστοιχη της Σενεγάλης! Όλα βαίνουν καλώς για την ομάδα του Νισίνο μέχρι τώρα, μένει να δούμε για πόσο ακόμα θα την ευνοεί η τύχη και για πόσο θα συνεχιστεί αυτή η έκπληξη του Μουντιάλ.

 

ΟΙ «ΑΔΙΚΙΕΣ»

 Μαρόκο: Όποιος παρακολούθησε και τα τρία ματς του Μαρόκο, δεν γίνεται να μη θεωρεί αδικία το ότι αυτή η ομάδα πήρε μόλις έναν βαθμό, ενώ βάσει απόδοσης άξιζε ακόμα και την πρόκριση. Η ομάδα του Ρενάρ παρουσιάστηκε φουλ επιθετική όπως την περιμέναμε μεν, αλλά και αμυντικά σταθερή, καθώς δεν δέχθηκε πολλές φάσεις από τις αντιπάλους της. Σε έναν όμιλο με Ισπανία, Πορτογαλία και Ιράν έδειξε στον αγωνιστικό χώρο ότι δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο. Μία ατυχία λοιπόν κόντρα στο Ιράν (αυτογκόλ στο 95’), ένα κόρνερ με την Πορτογαλία (γκολ του Κριστιάνο Ρονάλντο στο 4’) και το VAR κόντρα στην Ισπανία (2-2 στο 94’), αλλά σε όλα τα παιχνίδια ήταν σαφώς καλύτερη από τον αντίπαλο της. Το μόνο που της έλειπε ήταν να μπει η μπάλα μέσα στα πρώτα ματς, καθώς έχασε σωρεία ευκαιριών. Κρίμα πραγματικά για το Μαρόκο.

 

Ιράν: Ναι, το Ιράν. Μια ομάδα που ναι μεν στάθηκε τυχερή στο πρώτο της ματς κόντρα στο Μαρόκο, αλλά στα άλλα δύο με τις ισχυρές του ομίλου έπαιξε γενναία. Μόλις βρέθηκε να χάνει από ένα τυχερό γκολ του Ντιέγκο Κόστα κόντρα στην Ισπανία, ανέβασε απόδοση και έφτασε στο γκολ, το οποίο βέβαια ορθώς ακυρώθηκε, ενώ έπειτα έχασε κάποιες σημαντικές ευκαιρίες για να πάρει την ισοπαλία. Με την Πορτογαλία έγινε ακριβώς το ίδιο, μόνο που στο 93’ ισοφάρισε με πέναλτι και στο 94’ ο Ταρέμι έχασε μία τεράστια ευκαιρία να εκτοξεύσει τους Ιρανούς στα ουράνια και να αποδώσει ενός είδους δικαιοσύνη, σε έναν όμιλο όπου πέρασαν η Ισπανία και η Πορτογαλία κατά την άποψή μου μόνο λόγω «βαριάς φανέλας».

 

Περού: Ήρθε στο Μουντιάλ ως η ομάδα της Λατινικής Αμερικής με τις λιγότερες περγαμηνές. Οι επιλογές που είχε ο Γκαρέκα θεωρούνταν περιορισμένες, όμως με αυτές κατάφερε να οδηγήσει το Περού στην πρόκριση. Με αυτές τις επιλογές λοιπόν έκανε και 3 πολύ καλές εμφανίσεις, αλλά κατάφερε να μαζέψει μόλις 3 βαθμούς από την νίκη της κόντρα στην Αυστραλία στο τελευταίο παιχνίδι, όταν είχε ήδη αποκλειστεί. Κόντρα στη Δανία έχασε πέναλτι στις καθυστερήσεις το πρώτου ημιχρόνου και έχασε αρκετές ευκαιρίες, με αποτέλεσμα να ηττηθεί με 1-0, ενώ με το ίδιο σκορ ηττήθηκε και από τη Γαλλία, έχοντας σε αυτό το παιχνίδι δοκάρι και κάποιες πολύ απειλητικές επιθετικές ενέργειες. Γενικά, η εθνική Περού είναι μία από τις ομάδες που αποχαιρετούν το Μουντιάλ με ψηλά το κεφάλι.

 

Σερβία: Η Σερβία ήταν η μοναδική ομάδα που μπορεί να ρίξει το φταίξιμο για τον αποκλεισμό της σε ένα διαιτητικό λάθος. Στο δεύτερο ματς κόντρα στην Ελβετία και με το σκορ να είναι ακόμα στο 1-1 δεν δίνεται πέναλτι σε καθαρή ανατροπή του Μίτροβιτς και η Ελβετία μετά από λίγα λεπτά χτύπησε στην αντεπίθεση και έκανε το 2-1. Έτσι λοιπόν η ομάδα του Κρστάιτς έμεινε να φωνάζει για τον μη καταλογισμό αυτού του πέναλτι, τερματίζοντας εν τέλει στην 3η θέση του ΣΤ’ Ομίλου με 3 βαθμούς (νίκη στο εναρκτήριο ματς κόντρα στην Κόστα Ρίκα με 1-0), 2 λιγότερους από την Ελβετία, γεγονός που αποδεικνύει την βαρύτητα της συγκεκριμένης διαιτητικής παράλειψης.

 

Σενεγάλη: Ένας αποκλεισμός που πραγματικά μου δημιούργησε άσχημα συναισθήματα ήταν αυτός της Σενεγάλης. Η μοναδική ομάδα η οποία αποκλείστηκε με βάση το fair play(!), καθώς είχε 2 κάρτες περισσότερες από ότι η Ιαπωνία, έπαιξε ωραίο και γρήγορο ποδόσφαιρο, αλλά πλήρωσε το γεγονός ότι δεν διαθέτει στις τάξεις της έναν απλά καλό τερματοφύλακα, ο οποίος δεν θα την πρόδιδε ούτε στο 2-2 της Ιαπωνίας, όπου έκανε άστοχη έξοδο, ούτε στο 1-0 της Κολομβίας, όπου η -δυνατή, βέβαια- κεφαλιά του Γιέρι Μίνα πέρασε μέσα από τα χέρια του. Η ομάδα του Αλιού Σισέ πάντως έχει ακόμα μέλλον και μπορεί να μάθει από τα όσα λάθη έκανε στο συγκεκριμένο Μουντιάλ, προκειμένου να συνεχίσει το ημιτελές της έργο.

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ

Ισπανία: Θεωρώντας ως αδικημένες τις εθνικές του Μαρόκο και του Ιράν, δεν θα μπορούσα να μην εκφράσω την απογοήτευση μου για τις εμφανίσεις της Ισπανίας, καθώς και της Πορτογαλίας, όπως θα δείτε παρακάτω. Θα μου πείτε, το αποτέλεσμα μετράει και τα νοκ-άουτ είναι μία άλλη εντελώς κατάσταση, όμως με βάση την εικόνα των Ιβήρων στη φάση των ομίλων, βλέπω το στραβοπάτημα να είναι κοντά. Οι «φούριας ρόχας» λοιπόν δεν έπεισαν (ή αν θέλετε δεν με έπεισαν) ότι είναι φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Πρόκριση με 3 μέτριες εμφανίσεις, ίσως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του Ζουλέν Λοπετέγκι μόλις 2 μέρες πριν το ματς με την Πορτογαλία. Ο Φερνάντο Ιέρο βέβαια ακολουθεί την πεπατημένη του πλέον προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, επομένως μόνο σαν δικαιολογία ακούγεται αυτό. Αν θέλουν οι Ισπανοί να φτάσουν όσο πιο μακριά γίνεται, πρέπει πλέον να το αποδείξουν στο γήπεδο, καθώς από εδώ και πέρα δεν φτάνει μόνο το μέγεθος και η «φανέλα» για να περάσουν τους αντιπάλους που θα συναντήσουν.

 

Πορτογαλία: Εάν οι Ισπανοί δεν έπεισαν, οι Πορτογάλοι μας έπεισαν ότι είναι ομάδα ενός παίκτη, του σούπερ σταρ μεν, αλλά 33 ετών πλέον δε, Κριστιάνο Ρονάλντο. Μόνος του πήρε την ισοπαλία με το χατ-τρικ του κόντρα στην Ισπανία, αυτός έκρινε το ματς με το Μαρόκο και αφού αστόχησε στο πέναλτι με το Ιράν, η Πορτογαλία έφτασε λίγα εκατοστά από τον οδυνηρό αποκλεισμό, όσα δηλαδή έλειπαν από τον Ταρέμι για να ευστοχήσει στο τετ-α-τετ απέναντι από τον Ρουί Πατρίσιο στο 94ο λεπτό. Πρόκριση με την ψυχή στο στόμα, όπως έγινε και στο Ευρωπαϊκό πριν από 2 χρόνια βέβαια. Απλά αυτή τη φορά ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με «ροδοπέταλα» (όπου ροδοπέταλα, αντίπαλοι μικρότερου βεληνεκούς). Οι έτεροι Ίβηρες θα κληθούν στη φάση των «16» να αντιμετωπίσουν την Ουρουγουάη που «καθάρισε» τον -εύκολο- όμιλο της με 3 νίκες και χωρίς να δεχθεί τέρμα. Πολλά να αλλάξουν δεν πρόκειται, ο Σάντος στον πάγκο θεωρείται «αλεπού», αλλά ξεμένει από λύσεις, επομένως ένας πρόωρος αποκλεισμός διαφαίνεται στον ορίζοντα για τους Πορτογάλους. Στο χέρι τους είναι να μας διαψεύσουν.

 

Αργεντινή: Η απογοήτευση στην συγκεκριμένη περίπτωση έχει πολλά πρόσωπα και πολλούς υπεύθυνους. Για την εικόνα της Αργεντινής του Λιονέλ Μέσι φταίνε τα ΜΜΕ της χώρας και ο κόσμος της, με την αφόρητη πίεση και την σκληρή κριτική που ασκούν στο αντιπροσωπευτικό τους συγκρότημα, φταίνε οι παίκτες, οι οποίοι στις ομάδες τους τα καταφέρνουν θαυμάσια, αλλά φαίνεται πως η φανέλα με τις «αλμπισελέστε» ρίγες είναι ο «κρυπτονίτης» τους, μα πάνω από όλα θεωρώ πως φταίει ο προπονητής τους. Ο Χόρχε Σαμπαόλι έχει κάνει τα πάντα για να φαίνεται η ομάδα του στο γήπεδο σαν μία ομάδα της σειράς, χωρίς πλάνο, χωρίς συνοχή και κυρίως χωρίς… Μέσι. Έχει αφήσει τον μαέστρο του ολομόναχο να οργανώσει όπως θέλει αυτός την επίθεση, χωρίς να τον στηρίξει με την κατάλληλη σύνθεση και το κατάλληλο πλάνο. Αποτέλεσμα όλων αυτών; Ισοπαλία με την Ισλανδία (1-1) με τον Μέσι να αστοχεί σε πέναλτι, πανωλεθρία από την Κροατία (0-3) και νίκη-πρόκριση επί της Νιγηρίας (2-1) στο 86’ με ένα γκολ του Ρόχο που έτυχε από στόπερ να βρεθεί στο ύψος της μικρής περιοχής στην κανονική ροή του αγώνα και να ευστοχήσει με το κακό του πόδι. Συγκυριακά η «Αλμπισελέστε» βρίσκεται στη φάση των «16» και τα δύσκολα αρχίζουν από νωρίς, καθώς το Σάββατο πρόκειται να αντιμετωπίσει την εθνική Γαλλίας, η οποία μπορεί επίσης να μην έχει δείξει καταιγιστική, αλλά είναι δικαιολογημένα ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Είπαμε, τα νοκ-άουτ είναι μία άλλη υπόθεση, ίσως να δούμε ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο της Αργεντινής.

 

Γερμανία: Και φτάσαμε στην μεγαλύτερη απογοήτευση του φετινού Μουντιάλ. Τα «πάντσερ» αποσύρθηκαν νωρίς με τρόπο ντροπιαστικό. Η ήττα από το Μεξικό (0-1) στο πρώτο ματς ήταν το καμπανάκι και ο Λεβ μετά από αυτό άλλαξε τα πλάνα του. Η αλήθεια είναι πως στο δεύτερο ματς κόντρα στη Σουηδία η Γερμανία έκανε το καλύτερο επιθετικά ματς που είδαμε από μία ομάδα μεμονωμένα στα γήπεδα της Ρωσίας, η νίκη (2-1) όμως ήρθε από μία έμπνευση του Τόνι Κρόος στο 95’. Τελευταίο ματς με την αποκλεισμένη και χαμηλού επιπέδου Νότια Κορέα και η νίκη είναι μονόδρομος, με δύο γκολ διαφορά η πρόκριση είναι σίγουρη ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του άλλου αγώνα. Και βλέπουμε ξαφνικά την Γερμανία του πρώτου αγώνα και πάλι, υπεροπτική, αργή, νωχελική, αναποτελεσματική (2 γκολ σε 67 προσπάθειες συνολικά στο Μουντιάλ). Η Νότιος Κορέα είχε μπροστά της μία τεράστια ευκαιρία να φύγει με ψηλά το κεφάλι από το τουρνουά αποκλείοντας την παγκόσμια Πρωταθλήτρια και το έπραξε με θριαμβευτικό τρόπο (0-2). Οι Γερμανοί παραδέχθηκαν την δισχώνευτη είναι η αλήθεια πανωλεθρία τους, καθώς βγαίνουν εκτός Μουντιάλ από την πρώτη φάση για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια και το μακρινό 1938! Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έχουμε καινούργια παγκόσμια Πρωταθλήτρια, καθώς η ομάδα του Λεβ πήγε δικαίως νωρίς για διακοπές.

 

Πολωνία: Ναι, η Πολωνία είναι μία από τις απογοητεύσεις του τουρνουά και μάλιστα αρκετά μεγάλη. Μπήκε ως επικεφαλής στον όμιλο της, κόντρα σε ομάδες που ήταν θεωρητικά του χεριού της (εκτός ίσως της Κολομβίας) και κατάφερε μόνο να νικήσει τους αναπληρωματικούς της Ιαπωνίας (0-1), όταν ήταν ήδη εκτός συνέχειας του Μουντιάλ. Η ομάδα του Ναβάλκα φάνηκε να μην έχει κάποια συγκεκριμένη φιλοσοφία στο παιχνίδι της, ο Λεβαντόφσκι ήταν απογοητευτικά μόνος του στην κορυφή της επίθεσης και όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν κινήθηκαν σε πολύ χαμηλά επίπεδα απόδοσης. Νωρίς στο «σπίτι» της λοιπόν και η Πολωνία, απολύτως δικαιολογημένα βάσει της εικόνας της.

 

Σε αυτό το σημείο αξίζει να γίνει μία αναφορά στις ομάδες που κατάφεραν να σταθούν στο «ύψος» τους μέχρι τώρα. Η Ουρουγουάη, η Γαλλία, η Δανία, η Βραζιλία, το Μεξικό, το Βέλγιο, η Αγγλία και η Κολομβία κατάφεραν να προκριθούν στη φάση των «16» χωρίς «παρατράγουδα», με σοβαρότητα και σχετική άνεση. Αναμένουμε τα νοκ-άουτ με ιδιαίτερη ανυπομονησία, κατά πολλούς το Μουντιάλ τώρα αρχίζει…

 

Η ΦΑΣΗ ΤΩΝ «16»

 

Σάββατο 30/06:

(17:00) Γαλλία-Αργεντινή

(21:00) Ουρουγουάη-Πορτογαλία

Κυριακή 01/07:

(17:00) Ισπανία-Ρωσία

(21:00) Κροατία-Δανία

Δευτέρα 02/07:

(17:00) Βραζιλία-Μεξικό

(21:00) Βέλγιο-Ιαπωνία

Τρίτη 03/07:

(17:00) Σουηδία-Ελβετία

(21:00) Κολομβία-Αγγλία

Toυ Κωνσταντίνου Καλαϊτζίδη, Ludwig-Fresenius High School, Dusseldorf

 

Συντακτική Επιμέλεια: Ιφιγένεια Κίκη

Check Also

Φιμέ Τζάμια / Sianis Service

Τα φιμέ τζάμια στο αυτοκίνητο δεν είναι απλά μόδα αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Στην πραγματικότητα …