Τρίτη, 16 Οκτώβριος 2018
Home / Zούμε Όμορφα / ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΩΝ «16» / Αθλητική Επικαιρότητα από τον Κωνσταντίνο Καλαϊτζίδη

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΩΝ «16» / Αθλητική Επικαιρότητα από τον Κωνσταντίνο Καλαϊτζίδη

Η πρώτη νοκ-άουτ φάση του Μουντιάλ 2018 ολοκληρώθηκε και βρίσκουμε την ευκαιρία να «χαλαρώσουμε» για 2 μέρες, προκειμένου να καταλάβουμε εξ ολοκλήρου τι ακριβώς είδαμε μέχρι στιγμής στα γήπεδα της Ρωσίας.

Η φάση των «16» ξεκίνησε με μία αναμέτρηση που θα μπορούσε κατά πολλούς να είναι και ο τελικός της διοργάνωσης, αυτήν μεταξύ της Γαλλίας και της Αργεντινής. Εντάξει, με βάση την εικόνα των δύο ομάδων στους ομίλους, η «τρικολόρ» είχε τον τίτλο του φαβορί, τον οποίο και δικαιολόγησε κερδίζοντας την «αλμπισελέστε» με 4-3. Οι Γάλλοι είναι η αλήθεια πως κέρδισαν πιο εύκολα από ότι μαρτυράει το σκορ, έχοντας σε εξαιρετική μέρα το 19χρονο παιδί-θαύμα της Κιλιάν Εμπαπέ (2 γκόλ κι ένα κερδισμένο πέναλτι). Η δε Αργεντινή δεν απέβαλε τις παθογένειες που πραουσίασε στη φάση των ομίλων, παρέμεινε «γαντζωμένη» από τα κέφια του Μέσι στην κανονική ροή του αγώνα, ενώ η άμυνα της θύμιζε… πλοίο σε μόνιμη τρυκιμία, καθώς οι Γάλλοι εκμεταλλεύτηκαν με την ταχύτητα και την ευστροφία τους τα κενά που υπήρχαν καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα στην αργεντίνικη άμυνα. Μία προβληματική εικόνα της «βαριά άρρωστης» από πολλές μεριές Αργεντινής έφτασε στην ολοκλήρωση της, με την επόμενη μέρα να φαντάζει «Γολγοθάς» για όποιον προπονητή επιλεχθεί να κάτσει στην συγκεκριμένη «ηλεκτρική καρέκλα».

Η Γαλλία λοιπόν θα αντιμετωπίσει στον προημιτελικό την μαχητική Ουρουγουάη, η οποία επικράτησε της Πορτογαλίας με 2-1, σε ένα ματς που κρίθηκε κυρίως στη δύναμη, το πάθος και την ποιοτική εκμετάλλευση των φάσεων. Ειδικά για το τελευταίο κύριος υπεύθυνος ήταν ο Έντινσον Καβάνι, ο οποίος με τα δύο εξαιρετικά σε εκτέλεση τέρματα του εξελίχθηκε σε μεγάλο πρωταγωνιστή για τη «σελέστε». Βέβαια στη συνέχεια αποχώρησε υποβασταζόμενος από τον Κριστιάνο Ρονάλντο (κίνηση άξια για το καθιερωμένο βραβείο Fair Play του φετινού Μουντιάλ) και κρίνεται αμφίβολος για την μάχη της Παρασκευής (06/07). Η Πορτογαλία του Σάντος ήταν… πολύ Πορτογαλία του Σάντος, ευτύχησε μεν να ισοφαρίσει, αλλά επιθετικά δεν είχε και ιδιαίτερα καλοστημένο πλάνο, βασιζόμενη κυρίως στις εμπνεύσεις και τις ατομικές προσπάθειες των παικτών του. Η άμυνα της αργή και γερασμένη πλέον, το κέντρο της νωχελικό και εκνευριστικά αντιπαραγωγικό επιθετικά. Κύριε Φερνάντο, φέτος η συνταγή δεν έπιασε και αυτός ο αποκλεισμός ίσως να «φωνάζει» για ανανέωση…

Ο τρίτος χρονικά αγώνας της φάσης των «16» ήταν αυτός μεταξύ της οικοδέσποινας Ρωσίας και της ισχυρής αλλά ευάλωτης Ισπανίας. Πιθανόν το συγκεκριμένο ματς να ήταν το χειρότερο ποιοτικά που παρακολουθήσαμε σε αυτή την φάση. Είδαμε λοιπόν μια Ισπανία να προηγείται νωρίς με ένα αυτογκόλ που απλά… δεν μπαίνει και έπειτα ξεκίνησε το… «μαρτύριο». Η πιο φοβική, αντιπαραγωγική και χωρίς φαντασία εκδοχή των «φούριας ρόχας» αντάλλασσε πάσες στο ύψος της μεσαίας γραμμής, μέχρι να… στραβώσει το ματς και σε ένα κόρνερ των γηπεδούχων να καταλογιστεί -ορθώς- πέναλτι σε χέρι του Πικέ και από το πουθενά 1-1. Πολλοί θα περίμεναν η εικόνα της Ισπανίας να αλλάξει δραματικά (μεταξύ τους κι εγώ), αλλά μείναμε με την όρεξη. Το σκηνικό με τις ατέλειωτες πάσες μεταξύ των στόπερ και του Κόκε με τον Μπούσκετς δεν μεταβλήθηκε ποτέ και το ματς οδηγήθηκε στην παράταση, όπου και πάλι δεν έγινε κάτι συνταρακτικό, με αποτέλεσμα η εθνική Ισπανίας να έχει ανταλλάξει 1135 (!) πάσες, αλλά χωρίς καμία απολύτως ουσία. Στα πέναλτι η Ρωσία είχε Ακινφέεβ και πανηγύρισε μία τεράστια πρόκριση κόντρα στην πιο κουραστική Ισπανία των τελευταίων ετών. Για να δούμε που μπορούν να φτάσουν οι οικοδεσπότες, η περίπτωση τους έχει σίγουρα ενδιαφέρον.

Ανάλογο ενδιαφέρον έχουν και οι αντίπαλοι τους, οι Κροάτες. Μόνο που αυτοί είναι σε μία αντιστρόφως ανάλογη κατάσταση, καθώς δυσκολεύτηκαν υπέρ του δέοντος (1-1 το σκορ από το 4’, 3-2 στα πέναλτι) κόντρα στους ψυχωμένους Δανούς. Φαβορί θεωρούταν η «χρβάτσκα», μόνο που αυτόν τον τίτλο δεν τον επιβεβαίωσε σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα. Οι Δανοί έμοιαζαν να βρίσκονται πιο κοντά στο δεύτερο γκολ, πάλεψαν για κάθε μπάλα, είχαν τον Κάσπερ Σμάιχελ σε εξαιρετική μέρα, αλλά τους έλειψε η ψυχραιμία κατά τη διάρκεια της «ρώσικης ρουλέτας». Ένα «μπράβο» λοιπόν για τους Δανούς που το πάλεψαν κι ένα «περιμένουμε καλύτερα» για τους Κροάτες που φάνηκαν προβληματικοί ως προς τη δημιουργία φάσεων σε κανονική ροή αγώνα κόντρα σε κλειστές άμυνες και στις αποφάσεις τους υπό πίεση, είναι τα στοιχεία που κρατάμε από αυτόν τον αγώνα.

Δεν έχουμε αναφέρει πολλά για καμία από τις δύο ομάδες του επόμενου ζευγαριού που παρακολουθήσαμε. Βραζιλία και Μεξικό αναμετρήθηκαν για «μια θέση στον ήλιο», με ξεκάθαρη νικήτρια τη «σελεσάο» (2-0). Η «τρι» μπήκε δυνατά στο ματς όπως περιμέναμε, εκμεταλλευόμενη την ταχύτητα της στο επιθετικό transition (ένας μπασκετικός όρος που ταιριάζει απόλυτα στην επιθετική φιλοσοφία του Μεξικού), χωρίς όμως να καταφέρει να μετουσιώσει την καλή της εκκίνηση σε ένα γρήγορο γκολ. Με το χρόνο να κυλάει η Βραζιλία ήλεγξε τον ρυθμό του αγώνα και έκτοτε δεν απειλήθηκε σχεδόνα καθόλου, ενώ δημιούργησε και απειλητικές καταστάσεις για την εστία του Οτσόα. Τελικά ο «γόρδιος δεσμός» λύθηκε σχετικά νωρίς (51’), οπότε και οι Βραζιλιάνοι έκαναν συντήρηση δυνάμεων για την επόμενη φάση, όπου θα αναμετρηθούν με μία σαφώς πιο ποιοτική και επιθετική ομάδα από αυτή του Μεξικού. Να σημειώσουμε πως αυτή ήταν η 7 συνεχόμενη φορά που η «τρι» δεν καταφέρνει να κερδίσει σε νοκ-άουτ αγώνα. Και κατάρα το λες…

Αντίπαλος με την ανεβασμένη Βραζιλία θα τεθεί μία ομάδα-μυστήριο. Το Βέλγιο κατάφερε να βρίσκεται μέχρι το 70’ της αναμέτρησης κόντρα στους Ιάπωνες με το ενάμιση πόδι έξω από τα προημιτελικά (0-2 και πλήρως αποδιοργανωμένη) και κυριολεκτικά στο τελευταίο δευτερόλεπτο της κανονικής διάρκειας να βάζει το γκολ της πρόκρισης σε -υποδειγματική- αντεπίθεση μετά από κόρνερ των «Μπλε Σαμουράι» (3-2)! Για τους «Κόκκινους Διαβόλους» τέλος καλό, όλα καλά, όμως στο κεφάλι του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ σίγουρα παίζουν σε επανάληψη τα πρώτα 70 λεπτά του αγώνα, καθώς στα υπόλοιπα 20 οι παίκτες του έπραξαν αυτό που είναι ικανοί να πράξουν στο γήπεδο. Επίσης σίγουρο θεωρώ εγώ ο ίδιος, πως για να προκριθεί το Βέλγιο, πρέπει να παίξει αρκετά περισσότερα από 20 λεπτά το ποδόσφαιρο που ξέρει για να νικήσει τη Βραζιλία. Η Ιαπωνία ήταν απλά μία ομάδα με οργάνωση και ταχύτητα, ενώ η «σελεσάο» διαθέτει αυτά τα στοιχεία σε συνδυασμό με το ταλέντο και την κράση της μεγάλης εθνικής ομάδας, κάτι που ακόμα το Βέλγιο χρειάζεται πάρα πολύ δρόμο για να αποκτήσει.

Η έβδομη χρονικά ομάδα που προκρίθηκε στα προημιτελικά είναι η Σουηδία, σε ένα ματς ανάλογης ποιότητας με αυτό της Ισπανίας με τη Ρωσία, με εξαίρεση τις πάσες. Οι Σουηδοί λοιπόν ξεπέρασαν το εμπόδιο της Ελβετίας (1-0) που αυτή την φορά δεν είχε ούτε την τύχη ούτε και τη διαιτησία με το μέρος της (με Βραζιλία και Σερβία είχε από αυτά σε αφθονία). Η Ελβετία μπήκε στο ματς ως… ψιλοφαβορί, έπαιξε κι έτσι, μόνο που αυτό δε φτάνει για να νικηθεί η πιο σκληρή ομάδα (μαζί με την Ουρουγουάη) και πλέον πιο τυχερή ομάδα του τουρνουά. Ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο για αυτές τις ομάδες ότι αποτελούν εκπλήξεις για διαφορετικούς λόγους, ε λοιπόν οι «Βίκινγκς» συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο και βρέθηκαν στους «8» του Μουντιάλ! Ναι, με την σκληράδα, τον ενθουσιασμό και αρκετή δόση τύχης…

Τύχη που θα χρειαστούν σίγουρα απέναντι στην Αγγλία το ερχόμενο Σάββατο (07/07). Θα μπορούσα να γράψω ένα άρθρο ολόκληρο πριν να αρχίσει το Μουντιάλ, για να εξηγήσω τους λόγους γιατί αυτή η Αγγλία με το χειρότερο ίσως ρόστερ στην ιστορία της είναι πιο ικανή από όλες τις υπόλοιπες να πετύχει. Δεν το έκανα κι έτσι έρχομαι τώρα εκ των υστέρων να πω ότι η χθεσινή (03/07) πρόκριση των «Τριών Λιονταριών» κόντρα στην Κολομβία στα πέναλτι (!) είναι ακόμα ένα σημάδι ότι όλα έχουν αλλάξει για την ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ. Σε ένα ακόμα ματς όπου όλα έδειχναν να ξαφνικά στραβώνουν (1-1 στο 94’ από κεφαλιά του Μίνα) και τα «φίδια» των πέναλτι έζωναν τον Άγγλο κόουτς, οι παίκτες του βγήκαν μπροστά, κάτι που δεν έκαναν άλλοτε παίκτες μεγαλύτερου βεληνεκούς από αυτούς φορώντας τη φανέλα της εθνικής Αγγλίας. Τώρα κατά πολλούς ο δρόμος είναι ανοικτός, αλλά θα προσθέσω ότι είναι και μακρύς ακόμα. Μπορεί με τους «καφετέρος» να βρέθηκαν οι χώροι για ανάπτυξη, αλλά με τη Σουηδία κάτι τέτοιο θεωρείται δεδομένο ότι δε θα υπάρξει. Όμως αυτή η εθνική Αγγλίας, που λίγοι την πίστεψαν στην χώρα της (άρα είχε και τη λιγότερη πίεση από τις υπόλοιπες), που ο προπονητής της δεν είναι κανένας υψηλόμισθος μάνατζερ προδιαγραφών Πρέμιερ Λιγκ και που οι παίκτες της είναι παιδιά που δεν έχουν καταφέρει πολλά στις καριέρες τους σε σχέση με αστέρες του παρελθόντος, είναι ικανή να φτάσει μακριά, επειδή όλα άλλαξαν. Έσπασε και η κατάρα των πέναλτι. Is it coming home?

ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΤΩΝ «8»

Παρασκευή 06/07:

(17:00) Γαλλία-Ουρουγουάη

(21:00) Βραζιλία-Βέλγιο

Σάββατο 07/07:

(17:00) Σουηδία-Αγγλία

(21:00) Ρωσία-Κροατία

 

Toυ Κωνσταντίνου Καλαϊτζίδη, Ludwig-Fresenius High School, Dusseldorf

 

Συντακτική Επιμέλεια: Ιφιγένεια Κίκη

Check Also

Φιμέ Τζάμια / Sianis Service

Τα φιμέ τζάμια στο αυτοκίνητο δεν είναι απλά μόδα αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Στην πραγματικότητα …